Στα μέσα, περίπου, της απόστασης που χωρίζει τη Λάρισα από τον Βόλο, στο ανατολικό άκρο του Θεσσαλικού κάμπου, υπήρχε μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα μια αρχαία λίμνη γνωστή με το όνομα Βοιβηίς.
Σε αυτήν τη λίμνη αναφέρονται πολλοί αρχαίοι συγγράφεις, όπως ο Ομηρος, ο Ησίοδος, ο Ευριπίδης, ο Πίνδαρος, ο Στράβων.
Κατά τον Μεσαίωνα επικράτησε η ονομασία λίμνη Κάρλα, η οποία και παρέμεινε έως τις μέρες μας.
Η Κάρλα ήταν μία από τις μεγαλύτερες λίμνες της Ελλάδας αφού κάλυπτε μια έκταση που σχεδόν άγγιζε τα 200.000 στρέμματα. Οι εισροές του νερού προέρχονταν από τις βροχοπτώσεις, την υπερχείλιση του Πηνειού και εν μέρει από τα παρακείμενα ρέματα του Μαυροβουνίου.
Στις όχθες της αναπτύσσονταν μικρές παραλίμνιες ανθρώπινες κοινότητες που συμβίωναν αρμονικά με αυτήν την ιδιότροπη, ρηχή λίμνη η οποία συνεχώς μετέβαλλε τις όχθες της ανάλογα με τις βροχοπτώσεις του χειμώνα.
Με την αποξήρανση της Κάρλας χάθηκε ένας ολόκληρος παραλίμνιος πολιτισμός που σίγουρα σήμερα θα μπορούσε να αποκαλύψει πολλά εποικοδομητικά στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο οι παλιοί κάτοικοι με τη λαϊκή τους σοφία διαχειρίζονταν μακροχρόνια το φυσικό περιβάλλον.
Βέβαια με την αποξήρανση της Κάρλας δεν άλλαξε μόνον ο τρόπος ζωής των ανθρώπων, αλλά και όλων των άλλων πλασμάτων που ενδημούσαν σε αυτό το παραλίμνιο οικοσύστημα.
Τα μεταναστευτικά πουλιά μάταια αναζητούσαν το γαλάζιο απάγκιο και τους πυκνούς καλαμιώνες όπου εδώ και αιώνες έστηναν τις φωλιές τους. Η λίμνη για σχεδόν πενήντα χρόνια υπήρχε μόνο στους παλιούς σχολικούς χάρτες και στη μνήμη των γεροντότερων.
Στα τέλη του 20ού αιώνα ξεκίνησε μια σημαντική προσπάθεια αναδόμησης του λιμναίου οικοσυστήματος με σκοπό να ανασυνταχθεί η αρχαία λίμνη. Σήμερα η Κάρλα, μετά από πολλές ταλαιπωρίες και αργοπορίες στα έργα, μοιάζει να έχει αναγεννηθεί –έστω και σε μικρότερο μέγεθος– από τις… στάχτες της!
Σε λιγότερο από μία δεκαετία από την ανασύστασή της, στην λίμνη της Μαγνησίας βρίσκονται περισσότερα από 20 είδη μεγάλων παρρυδατίων, ανάμεσά τους και οι μεγάλοι πληθυσμοί αργυρο και ροδοπελεκάνων αλλά και φοινικόπτερων.
Περισσότερα από 40 είδη μικρών παρυδάτιων, ανάμεσά τους σπάνιες παρατηρήσεις σε πανελλαδικό επίπεδο.
Δέκα και πλέον είδη πάπιας και χήνας.
Τριάντα και πλέον είδη αρπακτικών, ανάμεσά τους χρυαετοί, σπιζαετοί, και θαλασσαετοί..
Ογδόντα είδη μικρότερων πτηνών, ζουν ανάμεσα σε λύκους, τσακάλια, αγριόγατες, ζαρκάδια και άλλα άγρια ζώα του βουνού.
Πηγή: thenewspaper.gr
