Το τελευταίο αντίο στον επιχειρηματία Δημήτρη Αντωνόπουλο, ο οποίος έχασε τη ζωή του σε εργατικό ατύχημα στη Μαγούλα Ελευσίνας, πέφτοντας από ύψος 18 μέτρων, την ώρα που εκτελούσε εργασίες για την επιχείρησή του, θα πούνε αύριο συγγενείς και φίλοι του στις 12.30 το μεσημέρι στον ιερό ναό Αγίου Λαζάρου Κοιμητηρίου Βόλου.
Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία μετά το αποκλειστικό δημοσίευμα του TheNewspaper.gr χθες το πρωί.
Την ίδια ώρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, φίλοι του τον αποχαιρετούν με απίστευτο πόνο και θλίψη:
Πόσο κρίμα κ άδικο δεν υπάρχουν λόγια κουράγιο και δύναμη στη μαμά του και τον αδελφό του
-Αρε μητσακο Μας την έκανες νωρίς καλό ταξίδι φιλαράκι μου
-Καλό παράδεισο να χεις Μητσαρα νωρίς ρε φίλε σε φάγανε…εσύ ύψος δεν ήθελες…
-Έχω πάθει σοκ από την ώρα που το είδα. Γιατί;Πως; έτσι ξαφνικά;Τι να πω,πολύ λυπάμαι αλήθεια.Ηταν ένα πάρα πολύ καλό παιδί.Καλο παράδεισο να έχει η ψυχούλα του!!!
-«Εφυγες, έτσι χωρίς να προλάβουμε να σου πούμε: “Αντίο φίλε”. Eφυγες, χωρίς να προλάβουμε να σου πούμε ότι μας έλειψε το χαμόγελό σου, το χιούμορ σου, η ανθρωπιά σου, η δοτικότητά σου, η παρέα σου.
-Απίστευτος ο θάνατος μοιάζει. Όταν το έμαθα, μου φάνηκε σαν φάρσα. Μια φάρσα που μόνον εσύ ήσουν ικανός να κάνεις. Αστεία πράγματα, δικά σου τεχνάσματα. Ούτε να δακρύσουμε δεν είμαστε σε θέση, αφού καλέ μας φίλε δεν πιστεύαμε ότι έφυγες. Πώς να δακρύσουμε, πώς να θρηνήσουμε, πώς να αναπολήσουμε, πώς να νοσταλγήσουμε;
-Λες να είναι αλήθεια, λες να είναι ένα παιχνίδι από το τρομερό αυτό το πειραχτήρι;
-Εφυγες Δημήτρη, σαν ένας έφηβος που δε γέρασε ποτέ, που απότομα και απρόβλεπτα αποφάσισε να αναπαυτεί. Νοερό ταξίδι, βουτιά στο παρελθόν αποτολμούμε. Τι να πούμε;
-Εφυγες Δημήτρη και δεν ξεχνούμε πως κοροϊδεύεις τους επικήδειους. Γι αυτό δε θα εξάρουμε την προσωπικότητά σου, ανάγκη δεν έχεις. Δε θα υπερβάλουμε. Απλώς, να, “ταξιδεύοντας” σ’ εκείνα τα χρόνια, τα αγνά, τα μαθητικά από τη μνήμη ανασύρονται πολλά. Πολλά που εμείς τα κρατήσαμε και τα διατηρήσαμε αναλλοίωτα τόσα χρόνια…
-Εφυγες Δημήτρη και ακόμη ένα δάκρυ αναποφάσιστο περιμένει στην άκρη του ματιού. Έχει μνήμη ο θάνατος, έχει μπέσα, έχει χιούμορ; Γιατί αν δεν έχει, γιατί σε πήρε φίλε τόσο νωρίς;
-Λείπεις ρε Μητσάρα, τίποτε άλλο δεν έχουμε να σου πούμε, τίποτε άλλο που είναι απλό, που είναι βαθύ πιο μεγάλο, απλά,
-Αντίο φίλε…Δεν πέθανες, απλά έφυγες, η αγάπη, η μνήμη δεν πεθαίνει!».
Πηγή: thenewspaper.gr
