Γράφει ο Γιώργος Σύρος
Λίγους μήνες μετά τον μεγάλο σεισμό στις 19 Απριλίου του 1955 ενέσκηψε η καταστροφική πλημμύρα. Ήταν Πέμπτη 13 Οκτωβρίου όταν ο Βόλος μετετράπη σε λίμνη. Οι υλικές ζημιές ανυπολόγιστες και ο αριθμός των θυμάτων αν μη τι άλλο σοκαριστικός: 27 νεκροί και 23 τραυματίες.
Ο Άναυρος υπερχείλισε στο ύψος της σημερινής γέφυρας στην οδό Ορμινίου, με αποτέλεσμα να διαρραγούν οι υποδομές δεξιά και αριστερά του ποταμού. Το σκηνικό ήταν υποβλητικό και τρομακτικό: Τις καμπάνες που χτυπούσαν αδιαλείπτως διέκοπταν οι φωνές των πανικόβλητων. Από την αυγή μέχρι το μεσημέρι της Πέμπτης τα μανιασμένα ύδατα έπνιξαν την πόλη του Βόλου. Αλησμόνητη ήταν η συμβολή, μεταξύ άλλων βεβαίως, του ιερέως του Αγίου Κωνσταντίνου Αλέξανδρου Παπαποστόλου και του αθλητή Παρίσση Τσιγαρίδα, οι οποίοι, διέσωσαν, θέτοντας σε κίνδυνο την ζωή τους, αρκετούς ανθρώπους από τα ορμητικά νερά της φονικής πλημμύρας.
68 χρόνια μετά οι Βολιώτες έζησαν ξανά τον απόλυτο εφιάλτη δύο φορές μάλιστα με απόσταση 20 ημερών, τον Σεπτέμβριο του 2023.
