Η θεία του Γεράσιμου Γεωργιάδη, μοναδικού επιζώντα επιβάτη από το πρώτο βαγόνι της αμαξοστοιχίας Intercity 62 στα Τέμπη ζήτησε από όλους να δείξουν ενσυναίσθηση. Ο Γεράσιμος, ο μόνος επιζών του πρώτου βαγονιού της επιβατικής αμαξοστοιχίας που συγκρούστηκε με εμπορικό τρένο πριν δύο χρόνια στα Τέμπη, βρίσκεται σε κώμα και δεν έχει ανακτήσει έκτοτε τις αισθήσεις του.
Με αφορμή την συμπλήρωση δύο ετών από την σιδηροδρομική τραγωδία με ανάρτησή της η θεία του Γεράσιμου σχολιάζει όλους εκείνους που εστιάζουν στη δημόσια εικόνα των συγγενών των θυμάτων και όχι στην ουσία του ζητήματος.
«Καθε οικογένεια των Τεμπών, είτε ζωντανων είτε νεκρων, έχει το δικό της Γολγοθά. Και είναι μεγάλος. Σταυρός ασηκωτος και αιώνιος», σημειώνουν. «Ο πόνος της ψυχής, δεν καθρεφτίζεται ούτε στα στολίδια, ούτε στα περιποιημένα μαλλιά, ούτε καν στα μάτια ενός πονεμένου ανθρώπου, αλλά ούτε και στην εγκατάλειψη της ατομικής μας φροντίδας, της κακομοιριάς μας, γιατί αυτή οδηγεί σε λυπηση», συνεχίζουν και καταλήγουν ζητώντας από όλους να δείξουν ενσυναίσθηση.
Γιατί αν όντως υπήρξαν σαν άνθρωποι με καρδιά και αισθήματα δεν θα σχολίαζαν κανένα γονέα… Κανένα αδελφό, η αδελφή, κανένα παιδί. Ανήκουν σε άλλο είδος ανθρώπου, πολύ κατώτερο, χωρίς συναισθηματική νοημοσύνη. Ο πόνος της ψυχής, δεν καθρεφτίζεται ούτε στα στολίδια, ούτε στα περιποιημένα μαλλιά, ούτε καν στα μάτια ενός πονεμένου ανθρώπου, αλλά ούτε και στην εγκατάλειψη της ατομικής μας φροντίδας, της κακομοιριάς μας, γιατί αυτή οδηγεί σε Λυπηση. Ικανοποιεί τους ανθρώπους του όχλου που θέλουν την αδυναμία σου για σύμμαχο στο εγώ τους.
Καθε οικογένεια των Τεμπών, είτε ζωντανων είτε νεκρων, έχει το δικό της Γολγοθά. Και είναι μεγάλος. Σταυρός ασηκωτος και αιώνιος. Μάχη με το χρόνο. Να τερματίσουμε, όπως μπορεί ο καθένας. Κι αν φθονούν το ύψος των ανθρώπων που δεν εγκαταλείπουν τη μάχη και στέκονται αγέρωχοι, δυνατοί, όμορφοι, φροντισμένοι, με αξιοπρέπεια ίσως και με πικρό χαμογελο στα χείλη, είναι γιατί αυτό απαιτεί η ίδια η Ζωή.
Δείτε παρακάτω την ανάρτησή της
