Επιμέλεια: Βασίλης Καραΐσκος
Διευθυντής Σπουδών Φροντιστηρίων Εξέλιξη
Η πρόταση του προέδρου του Εθνικού Οργανισμού Εξετάσεων, καθηγητή κ. Δάσιου Γεώργιου περιλαμβάνει ενισχυμένο Εθνικό Απολυτήριο με εξετάσεις και στις 3 τάξεις του Λυκείου οι οποίες θα προσφέρουν το 20% της συνολικής βαθμολογίας που θα απαιτηθεί για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Το υπόλοιπο 80% θα προέρχεται από διακριτές πανελλήνιες εξετάσεις που θα διατηρήσουν τον υφιστάμενο χαρακτήρα. Το νέο σύστημα θα εφαρμοστεί στους μαθητές που θα φοιτήσουν στην Α’ Λυκείου το 2027 και οι οποίοι θα δώσουν πανελλαδικές το 2029.
Ακολουθεί η πρόταση του κ. Δάσιου για τις «μη Πανελλαδικές»:
Α. Οι μαθητές θα εξετάζονται σε 9 κύρια μαθήματα, τα οποία είναι τα εξής: Νέα Ελληνικά, Αρχαία Ελληνικά, Λογοτεχνία, Ιστορία, Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Βιολογία, Πληροφορική.
Β. Μετά το τέλος της Α’ Λυκείου, όποιος μαθητής το επιθυμεί θα διαγωνίζεται πανελλαδικά σε 3 από τα μαθήματα της δικής του επιλογής, π.χ. στα μαθήματα Α1, Α2, Α3 (Νέα και Αρχαία Ελληνικά, Λογοτεχνία για τις ανάγκες του παραδείγματος). Η βαθμολογία του μαθητή θα καταχωρίζεται ως «α1, α2 και α3» αντίστοιχα.
Γ. Η ίδια διαδικασία (το στάδιο Β) θα επαναλαμβάνεται στο τέλος της Β’ Λυκείου με άλλα 3 μαθήματα, όχι όμως τα ίδια με εκείνα του σταδίου Β. Αυτή τη φορά ο μαθητής θα επιλέξει, φερ’ ειπείν, τα Β1, Β2, Β3 (π.χ. Ιστορία, Μαθηματικά, Φυσική), λαμβάνοντας τους βαθμούς β1, β2, β3.
Δ. Ολοκληρώνοντας τη Γ’ Λυκείου, ο υποψήφιος θα διαγωνίζεται στα 3 εναπομείναντα μαθήματα Γ1, Γ2, Γ3 (π.χ. Χημεία, Βιολογία και Πληροφορική) και θα λαμβάνει αντίστοιχα τους βαθμούς γ1, γ2, γ3.
Ε. Οι εξετάσεις θα διενεργούνται πανελλαδικά με θέματα που θα επιλέγονται από Τράπεζα Θεμάτων, η οποία θα περιλαμβάνει κατ’ ελάχιστον 1.000 θέματα ανά μάθημα. Σύμφωνα με το μοντέλο των Πανελλαδικών Εξετάσεων, τα ονόματα των μαθητών θα είναι καλυμμένα και τα γραπτά θα διορθώνονται σε διαφορετική σχολική μονάδα από εκείνη της φοίτησης του μαθητή προκειμένου να διασφαλιστεί το αδιάβλητο της διαδικασίας.
ΣΤ. Πώς θα προκύπτουν οι βαθμολογίες
Από τις εξετάσεις των άρθρων Β., Γ. και Δ. θα εξάγονται οι ακόλουθοι 3 μέσοι όροι, σε καθέναν από τους οποίους θα αποδίδεται ένας συντελεστής βαρύτητας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο θα προκύπτει ένας διαβαθμισμένος μέσος όρος «Μ». Βάσει της ιδέας του καθηγητή Δάσιου, η βαθμολογία του Λυκείου θα μπορούσε να λαμβάνεται υπόψη ως εξής: για καθέναν από τους γραπτούς βαθμούς α1, α2, α3, β1, β2, β3, γ1, γ2, γ3 μπορεί να εξάγεται ένας τελικός βαθμός με συνδυασμό ανάμεσα στον μέσο όρο του πανελλαδικού γραπτού διαγωνίσματος και του βαθμού που έχει πάρει ο μαθητής στο Λύκειο στο ίδιο μάθημα – με την προϋπόθεση ότι δεν θα υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ τους.
Ο βαθμός του Λυκείου δεν θα μειώνει ποτέ τον πανελλαδικά αποκτημένο γραπτό βαθμό. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να οριστεί ότι αυτή η διαφορά στη βαθμολογία του ίδιου μαθήματος σε Λύκειο και «Πανελλαδικές» δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τις 3 μονάδες στην κλίμακα 0-20. Ετσι, εάν έχουμε μια περίπτωση όπου ο γραπτός βαθμός στις εξετάσεις είναι 13 και ο βαθμός του Λυκείου στο ίδιο μάθημα είναι 15, ο μέσος όρος των δύο βαθμολογιών και τελικός βαθμός είναι το 14.
Αν τώρα έχουμε γραπτά του 16 με απόκλιση μικρότερη των 3 μονάδων, τότε ο τελικός βαθμός θα είναι και αυτός 16. Τέλος, σε ένα υποθετικό σενάριο όπου ο γραπτός βαθμός είναι, φερ’ ειπείν, 12 και βαθμός Λυκείου 18, άρα η διαφορά είναι μεγαλύτερη του 3, τότε ως τελικός βαθμός θα λογίζεται το 12.
Σε κάθε περίπτωση, η συγκεκριμένη μέθοδος υπολογισμού της βαθμολογίας συνεπάγεται τη δημιουργία ενός τελικού μέσου όρου «Μ» μεταξύ πανελλαδικών γραπτών εξετάσεων και των αντίστοιχων λυκειακών επιδόσεων. Ο αριθμός «Μ» εμπεριέχει την επίδοση του μαθητή κατά τα 3 έτη του Λυκείου και μπορεί να αποτελέσει ένα μέρος των απαιτήσεων για την εισαγωγή του στο πανεπιστήμιο.
Ο καθηγητής Δάσιος προτείνει περαιτέρω ο μέσος όρος που προκύπτει (Μ) να αποτελεί π.χ. ένα ποσοστό 20% της συνολικής βαθμολογίας του υποψηφίου, με το 80% να είναι η επίδοσή του στα άλλα 4 μαθήματα στα οποία θα εξετάζεται πανελλαδικά – ακριβώς όπως προβλέπει το ισχύον σύστημα των Πανελλαδικών Εξετάσεων.
Συμπέρασμα:
Σύμφωνα με το προτεινόμενο σύστημα προωθείται η εμπλοκή των μαθητών σε όλα τα μαθήματα του Λυκείου: Οι μαθητές αποκτούν σφαιρική παιδεία και όχι εξειδίκευση μόνο σε 4 μαθήματα, ενώ, παράλληλα επιτυγχάνεται η σταδιακή εξοικείωση με τις εξετάσεις που μειώνει το στρες «του πρωτάρη» των τελικών εξετάσεων. Πέρα από αυτό, ενισχύεται ο ρόλος του σχολείου ως αυτόνομου εκπαιδευτικού θεσμού ενώ περιορίζεται ο «βαθμολογικός πληθωρισμός» με τις υφιστάμενες υπερβολικά υψηλές σχολικές βαθμολογίες. Αυτό που προτείνει ο πρόεδρος του ΕΟΕ στοχεύει στην επιβράβευση της πραγματικής γνώσης και όχι της αποστήθισης, κάτι για το οποίο κατηγορείται το ισχύον σύστημα των Πανελλαδικών, χωρίς όμως να χαθεί ο αδιάβλητος χαρακτήρας των εξετάσεων. Μια άλλη σημαντική παράμετρος είναι η ψυχολογική: όσο μεγαλύτερος ο αριθμός των εξετάσεων, τόσο περιορίζεται το στρες και το άγχος επίδοσης για τους υποψηφίους.
