Ο Άρειος Πάγος επανέφερε στο προσκήνιο την πρωτοφανή υπόθεση του πρώην ασκούμενου δικηγόρου από τη Λάρισα, ο οποίος παρουσιαζόταν ψευδώς ως εν ενεργεία δικηγόρος. Αν και επικύρωσε την ενοχή του για αντιποίηση, ανέτρεψε την ποινή φυλάκισης, διαπιστώνοντας ότι δεν εφαρμόστηκε ο επιεικέστερος Ποινικός Κώδικας που ίσχυε κατά την έκδοση της απόφασης.
Ο Άρειος Πάγος, με την υπ’ αριθμ. 862/2025 απόφασή του, άνοιξε ξανά τον φάκελο της πρωτοφανούς υπόθεσης του πρώην ασκούμενου δικηγόρου από τη Λάρισα, ο οποίος παρουσιαζόταν ψευδώς ως εν ενεργεία δικηγόρος, αναλαμβάνοντας νομικές υποθέσεις χωρίς να διαθέτει το σχετικό δικαίωμα. Μετά την καταδίκη του για αντιποίηση δικηγορικού επαγγέλματος κατ’ εξακολούθηση από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας, ο κατηγορούμενος προσέφυγε στον Άρειο Πάγο, ζητώντας την αναίρεση της απόφασης.
Από την εξαπάτηση του πελάτη στην ποινική καταδίκη του ασκούμενου
Υπενθυμίζεται ότι ο αναιρεσείων, πρώην ασκούμενος δικηγόρος, ο οποίος διατηρούσε μάλιστα δικό του γραφείο στη Λάρισα με πινακίδα «Δικηγόρος», είχε εμφανιστεί σε πολίτη ως εν ενεργεία δικηγόρος, αναλαμβάνοντας την εκπροσώπησή του σε υπόθεση οικογενειακής διαφοράς με την κόρη του για ζητήματα διατροφής, παρά το γεγονός ότι δεν είχε ακόμη αποκτήσει την ιδιότητα του δικηγόρου.
Παρότι είχε διαβεβαιώσει τον εντολέα του ότι παρακολουθούσε την πορεία της υπόθεσης και θα επιτύγχανε συμβιβασμό, τελικά η αγωγή εκδικάστηκε ερήμην, χωρίς καμία ενημέρωση του πελάτη.
Το γεγονός αυτό οδήγησε τον εντολέα να απευθυνθεί στο Πρωτοδικείο, όπου διαπίστωσε ότι η υπόθεσή του είχε ήδη συζητηθεί, καθώς ο ασκούμενος δεν είχε το δικαίωμα να τον εκπροσωπήσει νομίμως, ούτε να παρασταθεί ενώπιον του δικαστηρίου.
Τα δικαστήρια έκριναν πως η στάση του κατηγορουμένου συνιστά σαφώς αντιποίηση δικηγορικής ιδιότητας κατ’ εξακολούθηση, καθώς η άσκηση τέτοιων ενεργειών επιτρέπεται αποκλειστικά σε εγγεγραμμένους δικηγόρους. Μάλιστα, ως προς την ποινή, το Πενταμελές Εφετείο Λάρισας μείωσε την αρχική ποινή του Τριμελούς Εφετείου, επιβάλλοντας ποινή φυλάκισης 3 μηνών με αναστολή, αναγνωρίζοντάς του το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου.
Εν μέρει δικαίωση από τον Άρειο Πάγο
Ο Άρειος Πάγος απέρριψε όλους τους λόγους που στρέφονταν κατά της ενοχής του, επικυρώνοντας την απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας. Ειδικότερα, έκρινε ότι η αιτιολογία της καταδίκης από το κατώτερο δικαστήριο ήταν ειδική, εμπεριστατωμένη και συνταγματικά επαρκής. Σύμφανα με το σκεπτικό της Αεροπαγίτικης απόφασης, δεν υπήρξε παραβίαση της ουσιαστικής ποινικής διάταξης (άρθρο 175 ΠΚ) σχετικά με το τι συνιστά «αντιποίηση» δικηγορικής ιδιότητας, καθώς ο κατηγορούμενος, χωρίς να είναι ακόμη δικηγόρος, διατηρούσε γραφείο με πινακίδα «Δικηγόρος», υποδεχόταν πελάτες και ανέλαβε την εκπροσώπησή τους σε δικαστική υπόθεση, πράξεις που αποτελούν ξεκάθαρη αντιποίηση του δικηγορικού λειτουργήματος.
Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε και τους επιμέρους ισχυρισμούς του καταδικασθέντος, δηλαδή ότι ουδέποτε αμείφθηκε, ότι δεν παρείχε νομικές υπηρεσίες και ότι είχε ενημερώσει τον εντολέα του για την ιδιότητά του ως ασκούμενος, χαρακτηρίζοντάς τους αρνητικούς της κατηγορίας και όχι αυτοτελείς ισχυρισμούς, πράγμα που σημαίνει ότι το Εφετείο δεν όφειλε να τους απαντήσει ειδικά. Τέλος, απορρίφθηκε και ο ισχυρισμός περί ψυχικής ασθένειας του πρώην εντολέα, αφού δεν προσκομίστηκαν αποδείξεις και η κατάθεσή του συνεκτιμήθηκε κανονικά με τα υπόλοιπα στοιχεία της δικογραφίας.
Ο Άρειος Πάγος έκανε εν μέρει δεκτή την αίτηση αναίρεσης ως προς την ποινή φυλάκισης, κρίνοντας ότι το Εφετείο εφάρμοσε εσφαλμένα τον παλαιό Ποινικό Κώδικα.
Συγκεκριμένα, ενώ η πράξη τελέστηκε υπό το προϊσχύον καθεστώς, το οποίο προέβλεπε φυλάκιση έως ένα έτος ή χρηματική ποινή, η καταδίκη εκδόθηκε μετά την έναρξη ισχύος του νέου Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019), που για τη βασική μορφή του αδικήματος προβλέπει μόνο χρηματική ποινή ή παροχή κοινωφελούς εργασίας. Έτσι, η υπόθεση παραπέμφθηκε εκ νέου στο ίδιο δικαστήριο με διαφορετική σύνθεση, μόνο για νέα κρίση επί της ποινής.
Πηγή: daily.nb.org
