Το βράδυ που η θεομηνία Daniel έπληξε ανελέητα τον τόπο μας, ένας άνθρωπος στάθηκε ξύπνιος – κυριολεκτικά και μεταφορικά – μπροστά στην καταστροφή. Ο Γιώργος Τζιμόπουλος δεν περίμενε τον… ντόρο για να ανησυχήσει. Η ανησυχία του για την πιθανότητα να “σπάσει” το ποτάμι και να πλημμυρίσει το χωριό τον κράτησε άγρυπνο. Και όταν τελικά η απειλή έγινε πραγματικότητα, εκείνος ήταν ήδη σε εγρήγορση.
Χωρίς δισταγμό, άρχισε να πηγαίνει από σπίτι σε σπίτι, ειδοποιώντας τους συγχωριανούς να φύγουν εγκαίρως, να σωθούν. Δεν αρκέστηκε σε προειδοποιήσεις. Στην πιο δύσκολη ώρα, όταν τα νερά άρχισαν να καταπίνουν τα πάντα, ο Γιώργος κουβάλησε με τα ίδια του τα χέρια ανήμπορους ανθρώπους, ηλικιωμένους και μοναχικούς, μακριά από τον κίνδυνο. Δεν σκέφτηκε τον εαυτό του, μόνο τον συνάνθρωπο.
Στις μεγάλες καταστροφές, πάντα υπάρχουν εκείνοι οι αφανείς ήρωες που δεν θα δεις στα πρωτοσέλιδα. Ο Γιώργος Τζιμόπουλος ήταν ένας απ’ αυτούς. Ένας απλός άνθρωπος που έδειξε τι σημαίνει αλληλεγγύη, ευθύνη και ανθρωπιά σε στιγμές που όλα μοιάζουν να καταρρέουν.
Πηγή: trikalaopinion.gr
