Ήταν 13 Οκτωβρίου 1955, μια μέρα που χαράχθηκε ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη των Βολιωτών. Ο ουρανός άνοιξε από τα ξημερώματα και, μέχρι το μεσημέρι, η βροχή μετατράπηκε σε καταρρακτώδη καταιγίδα που παρέσυρε τα πάντα στο πέρασμά της. Μέσα σε λίγες ώρες, ο Βόλος μεταμορφώθηκε σε μια υδάτινη κόλαση. Ο απολογισμός τραγικός: 27 νεκροί, 23 τραυματίες και ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές. Σπίτια ολόκληρα εξαφανίστηκαν, άλλες εκατοντάδες πλημμύρισαν, ενώ δρόμοι και υποδομές καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Οι ήρωες μέσα στη θεομηνία
Μέσα στο χάος, ξεχώρισαν δύο πρόσωπα που έγιναν σύμβολα ανθρωπιάς και θάρρους:
ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού Βόλου Παρίσσης Τσιγαρίδας και ο ιερέας π. Αλέξανδρος Παπαποστόλου, τότε εφημέριος του Αγίου Κωνσταντίνου.
Οι δύο άνδρες, με κίνδυνο της ίδιας τους της ζωής, επιδόθηκαν σε μια συγκλονιστική επιχείρηση διάσωσης. Στη συμβολή των οδών Γαλλίας και Περραιβού, έδεσαν ένα σχοινί από πεζοδρόμιο σε πεζοδρόμιο, προσφέροντας σωτηρία σε δεκάδες εγκλωβισμένους συμπολίτες τους που παρασύρονταν από τα ορμητικά νερά. Οι πράξεις τους έγιναν πρωτοσέλιδα στον Τύπο της εποχής και έμειναν για πάντα χαραγμένες στις μνήμες όσων έζησαν εκείνες τις ώρες.
Η επιστημονική εξήγηση της καταστροφής
Η σφοδρή κακοκαιρία οφειλόταν στην εισβολή ψυχρής αέριας μάζας στην ανώτερη ατμόσφαιρα, η οποία προκάλεσε απότομη πτώση της θερμοκρασίας και έντονες βροχοπτώσεις. Η μετωπική αυτή διαταραχή βρήκε τον Βόλο ανοχύρωτο, καθώς οι αποχετευτικές υποδομές ήταν ανεπαρκείς και το έδαφος κορεσμένο από τις βροχές των προηγούμενων ημερών.
Η συνδυασμένη επίδραση των σεισμών και της πλημμύρας του 1955 θεωρείται σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά πλήγματα στην ιστορία της Μαγνησίας.
Οι μεταγενέστερες επαναλήψεις της τραγωδίας
Η φύση δεν έδειξε έλεος ούτε στα επόμενα χρόνια. Στις 10 Οκτωβρίου 2006, η Μαγνησία ξαναβίωσε εφιαλτικές στιγμές. Ο νομός κηρύχθηκε εκ νέου σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, καθώς η Νεάπολη μετατράπηκε ξανά σε λίμνη, ενώ μεγάλες ζημιές σημειώθηκαν σε Βόλο, Αγριά και Χόρτο.
Ο Κραυσίδωνας υπερχείλισε, πλημμυρίζοντας υποσταθμό της ΔΕΗ, ενώ η μεταλλική γέφυρα του Ξηριά, που εξυπηρετούσε τη σιδηροδρομική γραμμή Βόλου–Λάρισας, κατέρρευσε όταν υποχώρησε το ένα από τα δύο μεσόβαθρα.
Τα γεγονότα αυτά υπενθυμίζουν πόσο ευάλωτη παραμένει η περιοχή, ειδικά όταν συστήματα καιρικής αστάθειας προκαλούν σύγκλιση αερίων μαζών πάνω από την ανατολική ηπειρωτική Ελλάδα. Τότε, τα ανατολικά τμήματα του Πηλίου και ο κάμπος του Βόλου βρίσκονται αντιμέτωπα με τον ίδιο διαρκή εφιάλτη.
Πηγή: thenewspaper.gr
