Μαγικό βίντεο βγαλμένο από παραμύθι. Ο Λαρισαίος Πασχάλης Μάντης, η Έλενα και το πιάνο στην κορυφή ενός κάστρου

Ένα μαγικό βίντεο δημιουργήθηκε στην Κροατία. Τοποθετήθηκε πιάνο σε ένα κάστρο βγαλμένο πραγματικά από παραμύθι και την σκηνοθεσία υπογράφει ο διακεκριμένος Λαρισαίος Πασχάλης Μάντης. Η Έλενα Ξυδιά μαγεύει για άλλη μια φορά επίσης με το ταλέντο της.

Δείτε το βίντεο αλλά και τι λέει το συνοδευτικό κείμενο που ανέβηκε στο youtube:

“Κάπου στην καρδιά της Ευρώπης, εκεί όπου τα δάση είναι σκοτεινά και ατελείωτα και ο χρόνος μοιάζει να έχει ξεχάσει να περάσει, στέκει εδώ και σχεδόν 800 χρόνια ένα άγνωστο κάστρο βγαλμένο από παραμύθι: το Trakošćan Castle.στην Κροατία.

Άθικτο. Αγέρωχο. Κρυμμένο μέσα στο απέραντο δάσος.
Ζωντανή μνήμη της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς.

Εκεί, λοιπόν, στη μέση του πουθενά, καταχείμωνο, συνέβη κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί ποτέ στο μαγικό αυτό κάστρο.

Ένα ελληνικό πιάνο μεταφέρθηκε στην κορυφή του, για να αφηγηθεί μια ιστορία.

Πάνω στην πέτρα που κουβαλά αιώνες ζωής, ιστορίες βασιλιάδων, πριγκιπισσών και ιπποτών, η Έλενα Ξυδιά άφησε τη μουσική να μιλήσει.
Στο κάστρο, στη φύση στην ιστορία.

Ήταν η πρώτη φορά, εδώ και 800 χρόνια, που ένα πιάνο στεκόταν στην κορυφή ενός κάστρου και αφηγούνταν νότες σε μια νέα γλώσσα…τη γλώσσα του χρόνου.

Το γύρισμα ήταν δύσκολο. Ίσως το πιο δύσκολο που έχει κάνει ποτέ το δίδυμο Έλενα Ξυδιά και ο Πασχάλης Μάντης.

Ώρα 05:30 το πρωί. Όλα έτοιμα για να προλάβουμε το πρώτο φως.

Το πιάνο στην κορυφή του κάστρου. Το κρύο τσουχτερό,υγρασία,αέρας και 90% πιθανότητες βροχής…

Βροχή δεν ήρθε ποτέ κάποιος εκεί πάνω είχε άλλα σχέδια…Οταν το φως ήρθε, συνέβη κάτι μοναδικό.

Σαν να συμμετείχε ο Θεός στο γύρισμα, και θέλησε να δημιουργήσει το δικό του σκηνικό,ένα πέπλο απο σύννεφα κατέβηκε αργά. Η ομίχλη τύλιξε το κάστρο. Τα δάση χάθηκαν μέσα στο απέραντο λευκό…μια εικόνα απίστευτη που ούτε τα μεγαλύτερα studio του Hollywood δεν θα μπορούσαν να δημιουργήσουν!

Και ξαφνικά η φύση σώπασε….και άκουγε… τις μελωδίες της Έλενας.

Για λίγες στιγμές, το Trakošćan έμοιαζε να αιωρείται στον παράδεισο δεν ήταν απλώς ένα ιστορικό μνημείο. Ήταν σκηνή. Ήταν σύμβολο. Ήταν υπενθύμιση ότι ο πολιτισμός δεν είναι μουσειακός, είναι ζωντανός, όταν του δίνεις χώρο να αναπνεύσει.

Το βίντεο που γεννήθηκε εκείνη τη μέρα είναι μια κινηματογραφική πράξη μνήμης. Ένας διάλογος ανάμεσα στη μουσική, την ιστορία , τη φύση και τον άνθρωπο.

Ένα κάλεσμα να ξαναδούμε την πολιτιστική κληρονομιά όχι ως παρελθόν, αλλά ως παρόν και μέλλον.

Φόρεμα : Tranoulis Fashion
Ενορχήστρωση: Φώτης Νέζης

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ