Με ιδιαίτερα αιχμηρό λόγο τοποθετήθηκε ο δήμαρχος Βόλου Αχιλλέας Μπέος για το αυτοσχέδιο μνημείο με τα ονόματα των 57 θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών που έχει διαμορφωθεί στην πλατεία Συντάγματος, κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε το πρωί στο NEO 103,3 FM και στους δημοσιογράφους Δημήτρη Μαρέδη και Ίνα Τσιρίγκα.
Ο κ. Μπέος ξεκίνησε την τοποθέτησή του κάνοντας γενική αναφορά στις μεγάλες τραγωδίες που έχουν συγκλονίσει τη χώρα τα τελευταία χρόνια, επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχει Έλληνας που να μην έχει νιώσει πόνο για γεγονότα όπως η Marfin, το Μάτι, η Μάνδρα και τα Τέμπη. Ωστόσο, στάθηκε ιδιαίτερα στην εικόνα που παρουσιάζει σήμερα το Σύνταγμα, εκφράζοντας έντονη δυσαρέσκεια για την ύπαρξη του συγκεκριμένου αυτοσχέδιου μνημείου στον χώρο μπροστά από το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.
Όπως ανέφερε, η αφορμή για τη δημόσια τοποθέτησή του ήταν η επίσκεψη φίλων του από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίοι βρέθηκαν στο Σύνταγμα και αντίκρισαν την εικόνα αυτή. Ο ίδιος έθεσε ευθέως ζήτημα καταλληλότητας του χώρου, διερωτώμενος γιατί επιλέχθηκε το συγκεκριμένο σημείο, το οποίο –όπως τόνισε– έχει ιδιαίτερο συμβολισμό για το έθνος.
Στο ίδιο πλαίσιο, απηύθυνε έκκληση προς την κυβέρνηση και προσωπικά προς τον πρωθυπουργό, να ληφθεί πρωτοβουλία για την απομάκρυνση του μνημείου από το σημείο, χαρακτηρίζοντας λανθασμένη την αρχική απόφαση να επιτραπεί η δημιουργία του. Παράλληλα, υποστήριξε ότι η μνήμη των θυμάτων πρέπει να τιμηθεί με έναν οργανωμένο και θεσμικό τρόπο.
Ο δήμαρχος Βόλου πρότεινε τη δημιουργία ενός «κανονικού μνημείου», το οποίο –όπως είπε– θα πρέπει να υλοποιηθεί με πρωτοβουλία των οικογενειών των θυμάτων και με τη συνδρομή της Πολιτείας, σε χώρο που θα επιλεγεί κατάλληλα και θα αποπνέει τον απαιτούμενο σεβασμό.
Παράλληλα, τόνισε ότι η απόδοση ευθυνών για την τραγωδία των Τεμπών είναι επιβεβλημένη και δεν πρέπει να αμφισβητείται, ξεκαθαρίζοντας ότι η δικαιοσύνη οφείλει να αποδώσει τα αναλογούντα σε όσους ευθύνονται. Ωστόσο, επέμεινε ότι η διαχείριση της μνήμης των θυμάτων δεν μπορεί να γίνεται, όπως είπε, με εικόνες που δεν τιμούν ούτε τον χώρο ούτε τη χώρα.
Ειδικότερα, ο κ. Μπέος είπε:
Για όλες τις τραγωδίες που έγιναν στην Ελλάδα, σαν τη Marfin, το Mάτι, τη Μάνδρα και τελευταία τα Τέμπη, υπάρχει Έλληνας που δε έκλαψε; Που δεν στεναχωρήθηκε; Με αφορμή μία οικογένεια φίλων που ήρθε από τις ΗΠΑ και πήγανε στην πλατεία Συντάγματος και στον Άγνωστο Στρατιώτη. Αυτό δεν τιμάμαι εκεί; Από που κι ως που ρε βάλατε τα ονόματα των νεκρών εκεί; Ρε Μητσοτάκη, πάρε μία μπουλντόζα και μια καθαρίστρια και σβήστα από εκεί. Κακώς το επέτρεψε. Πολύ με ενοχλεί αυτή η εικόνα. Το μνημείο είναι στα Τέμπη. Να πάνε εκεί να κλάψουν και να στεναχωρηθούν οι συγγενείς. Κακώς επέτρεψε και σε αυτόν τον Αλβανό που είναι φίλος με τον Καρβέλα που βάφει τα νύχια του, και εχει την άλλη που τρέχει από πίσω του τη Ζωή. Ρούτσι τον λένε; Αυτή (η Κωνσταντοπούλου) εκμεταλλεύεται τον θρήνο, τη θλίψη και τον πόνο των ανθρώπων. Ως Έλληνας πολίτης δε δέχομαι να έρχονται εκατομμύρια τουρίστες και να βλέπουν αυτό το χάλι. Στεναχωρηθήκαμε, κλάψαμε, να τιμωρηθούν φυσικά οι υπεύθυνοι, γιατί υπάρχουν υπεύθυνοι. Γιατί δεν πήγαν αυτοί από το Μάτι; Κομματικοποιήσαμε τις τραγωδίες. Οι άλλοι στη Marfin κάηκαν ζωντανοί. Υπάρχουν ευθύνες για τα Τέμπη και πρέπει να αποδωθούν. Αυτό είναι χάλι όμως εκεί. Ας γίνει ένα άλλο κανονικό μνημείο σε άλλο χώρο που θα παραχωρήσει το Κράτος. Και να το κάνουν οι γονείς. Σε αυτό λέω ναι. Έχει υποχρέωση ο αρμόδιος υπουργος, που θα έπρεπε να το έχει κάνει ήδη. Μητσοτάκη πάρε θέση αν θες να είσαι ηγέτης της πατρίδας μας. Αυτό εκεί είναι χάλι. Ας δώσει εντολή σε μένα και θα πάω εγώ να τα σβήσω γιατί εγώ είμαι πατριώτης. Ντροπή. Ντροπή και που δεν έδιναν τόσο καιρό άδεια να ξεθάψουν οι συγγενείς τα παιδιά τους όμως. Έχει δίκιο ο Ρούτσι εκεί, που καθόταν σε μία καρέκλα με μία σκηνή και του πήγαιναν κρυφά φαγητό τα βράδια. Θεατρινισμοί. Σωστό το αίτημά του όμως. Και δεν είχαν δικαίωμα να του το απαγορεύσουν. Λέω την αλήθεια. Σε αυτό είχε δίκιο”
Η παρέμβαση του κ. Μπέου κινήθηκε σε υψηλούς τόνους και αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς αγγίζει ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα που παραμένει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης, τόσο σε κοινωνικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο.
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ:
