«Από την Οικία Αλεξάνδρου στο ΕΑΚΛ: Μια πόλη που αναζητά σχέδιο»
Πρώτα, η μεγάλη κινητοποίηση για τη διάσωση της ιστορικής Οικίας Αλεξάνδρου.
Στη συνέχεια, η συνάντηση στην Περιφέρεια Θεσσαλίας για το μέλλον των Κέντρων Πρόληψης και του Εργαστηρίου Ζωής.
Και χθες, με πρωτοβουλία της Λίτσας Λιακούλη και του Συλλόγου Βετεράνων Καλαθοσφαιριστών, η συνάντηση για το μέλλον του Κλειστού Γυμναστηρίου Αλκαζάρ.
Όταν οι φορείς μιας πόλης αναγκάζονται να συναντιούνται διαρκώς για να υπερασπιστούν όσα θεωρούσαμε αυτονόητα, κάτι βαθύτερο συμβαίνει.
Από την πλευρά της Συμπαράταξης Λαρισαίων, μαζί με τον συντονιστή της και παλαίμαχο καλαθοσφαιριστή, Δημήτρη Τσούμα, αναδείξαμε τα κρίσιμα ζητήματα για ερωτήματα που εξακολουθούν να μένουν αναπάντητα:
• Τι πραγματικά συμβαίνει με το Κλειστό Γυμναστήριο Αλκαζάρ;
• Οι αντικρουόμενες εκτιμήσεις μελετών για τη στατική του κατάσταση;
• Η ανάγκη σύστασης μιας ανεξάρτητης επιτροπής ειδικών για να αξιολογήσει τις υπάρχουσες μελέτες;
• Και, κυρίως, πώς θα αποτραπεί ένα μη αναστρέψιμο τετελεσμένο, όταν υπάρχουν πληροφορίες ότι τον Σεπτέμβριο δρομολογείται η κατεδάφιση ενός γηπέδου που αποτελεί κομμάτι της αθλητικής ιστορίας της Λάρισας;
Το πρόβλημα, όμως, είναι μεγαλύτερο από το μέλλον του ίδιου του γηπέδου.
Η Λάρισα έχει μπροστά της πολλά ανοιχτά μέτωπα: υποδομές, πολιτισμός, αθλητισμός, κοινωνική πολιτική, δημόσιοι χώροι. Και ολοένα γίνεται πιο φανερό ότι λείπει ένα συνεκτικό σχέδιο για το μέλλον της πόλης.
Αυτό το έλλειμμα δεν καλύπτεται με επικοινωνιακές καμπάνιες του τίποτα από το γραφείο Τύπου του Δημάρχου. Ούτε με κομματικές φιέστες, όπου οι δημοτικοί παράγοντες περιορίζονται στον ρόλο του χειροκροτητή των κυβερνητικών εξαγγελιών, όπως δυστυχώς είδαμε πρόσφατα με την παρουσία του Υφυπουργού Αθλητισμού κ. Βρούτση στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου.
Είναι ενδεικτικό ότι, τρεις μήνες μετά , κανείς δεν γνωρίζει σε ποιο στάδιο βρίσκεται ο σχεδιασμός του έργου, ποια είναι τα πραγματικά δεδομένα και ποιο το χρονοδιάγραμμα των αποφάσεων.
Οι πολίτες, οι φορείς και οι άνθρωποι της πόλης έχουν αποδείξει ότι μπορούν να υπερασπιστούν το δημόσιο συμφέρον. Τώρα είναι η σειρά των θεσμών να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.
