Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας: Οι αντάρτισσες της Λάρισας

788

Κάθε χρόνο, στις 8 Μαρτίου, τιμάται η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Ημέρα μνήμης και τιμής, για όλες εκείνες που αγωνίστηκαν για τα δικαιώματα  των γυναικών και μια υπενθύμιση του χρέους, για όλες εμάς τις νεότερες. Οι γυναίκες από τους πρώτους αγώνες χειραφέτησης τους ως και σήμερα, απέδειξαν τόσο την δύναμη που διαθέτουν,  όσο και τις ικανότητες τους σε όλους τους τομείς. Διέπρεψαν σε ανδροκρατούμενα περιβάλλοντα, πέταξαν με αεροπλάνα, έκαναν επιστημονικές ανακαλύψεις και στελέχωσαν θέσεις βαρύνουσας σημασίας. Ο ρόλος της γυναίκας στην εξέλιξη της ιστορίας παραμένει σημαντικός και καταλυτικός.

Βέβαια, παρά τους νόμους και το political correctness των τηλεοπτικών πάνελ, η θέση της γυναίκας  σήμερα δεν είναι απολύτως ξεκαθαρισμένη, ακόμα και στις πιο αναπτυγμένες κοινωνίες. Υπάρχουν ακόμα στερεοτυπικές θέσεις ριζωμένες  στο DNA μας  που απαγορεύουν, σε ορισμένες περιπτώσεις,  την ισότιμη αντιμετώπιση ανδρών και γυναικών.

Αν θέλουμε να δούμε την γυναίκα στην πραγματική της θέση, πρέπει να γυρίσουμε πίσω. Να δούμε όλες εκείνες που κράτησαν λάβαρα επαναστάσεων, που βρέθηκαν στην μάχη, που υπερασπίστηκαν πατρίδα και ιερά. Το μυαλό μου, ψάχνοντας να βρω ένα πρότυπο γυναικείας μαχητικότητας, πάει στις γυναίκες στο Σούλι και στο Μεσολόγγι. Πάει στις γυναίκες της Εθνικής Αντίστασης. Και αυτές οι τελευταίες, μιας που αποτελούν κομμάτι της πιο σύγχρονης ιστορίας μας, ίσως θα έπρεπε να γίνουν παράδειγμα για όλες  εμάς και  μέσα από την δική τους δύναμη, σε πιο δύσκολους καιρούς, να μάθουμε να βρίσκουμε την δική μας φωνή και δύναμη σε έναν κόσμο που αλλάζει.

Νομός Λάρισας: Γυναίκες στην αντίσταση

Μέσα από την ιστορία, γνωρίζουμε όλα όσα συνέβησαν την περίοδο της Κατοχής στην χώρα μας. Σκληρές μάχες, ηρωικές μορφές και το άσβεστο πάθος για την Ελευθερία. Αυτό που ίσως αγνοούμε είναι η συμβολή των γυναικών στην Αντίσταση. Υπάρχουν καταγεγραμμένα περιστατικά τα οποία έλαβαν χώρα στον νομό Λάρισας και επιβεβαιώνουν την δύναμη και το θάρρος των απλών γυναικών της περιοχής που δεν φοβήθηκαν να τα βάλουν με τον εχθρό. Δύο πολύ χαρακτηριστικά περιστατικά αποδεικνύουν την δύναμη αλλά και την συνεισφορά τους. Κατά την διάρκεια της Κατοχής, συνελήφθη στο Στεφανόβουνο Ελασσόνας από τους Γερμανούς,  ένας αγρότης και τον μετέφεραν με αυτοκίνητο στην Ελασσόνα. Οι γυναίκες του χωριού πήραν το αυτοκίνητο από πίσω. Έσπασαν το μπλόκο, άρπαξαν το συγχωριανό τους από τα χέρια των Γερμανών και τον γύρισαν θριαμβευτικά στο χωριό τους. Το ίδιο έγινε και στον Τύρναβο, όταν οι Γερμανοί έπιασαν 1.500 άνδρες, ξεχύθηκαν οι γυναίκες στους δρόμους, δώσανε μάχη μ’ αυτούς και τους Έλληνες συνεργάτες τους και κατάφεραν να τους απελευθερώσουν, εκτός από 35, που τους απελευθέρωσαν αργότερα με διαβήματα.

Είναι λοιπόν φανερό ότι πριν δημιουργηθούν οι γυναικείες διμοιρίες, κάποιες από τις γυναίκες θέλουν να πολεμήσουν με το όπλο. Η «αντάρτισσα» που αναφέρεται ότι πήρε μέρος στο Α’ Πανθεσσαλικό Συνέδριο, ανήκε στον εφεδρικό ΕΛΑΣ και στη μάχη του Βουνεσίου πήγε «απρόσκλητη» γιατί «μάταια τόσον καιρό προσπαθούσε να γίνει αντάρτισσα και δεν την δέχονταν». Φυσικά δεν ήταν η μόνη.

Καθόλου τυχαία η σημερινή αναφορά μου, λοιπόν, σε εκείνες. Δεν σκέφτηκαν ποτέ ότι το να είσαι γυναίκα μπορεί να σε εμποδίσει από την μάχη, την οποιαδήποτε μάχη. Μέσα από την συλλογικότητα τους, την δύναμη τους και το θάρρος τους κατάφεραν να βοηθήσουν έμπρακτα την χώρα σε μια από τις δυσκολότερες περιόδους της. Το παράδειγμα τους ξεκάθαρο και αιώνιο. Πολεμήστε με ό,τι έχετε, για όσα θεωρείτε ιδανικά. Το ψυχικό ανάστημα και η θέληση δεν έχουν φύλο.  Η θέση της γυναίκας στον κόσμο δεν θα έπρεπε να διαπραγματεύεται, ούτε να κινδυνεύει και είμαστε όλες υπεύθυνες για αυτό!

Στέλλα Καρατζόγλου

Φωτογραφία από: ethniki-antistasi-dse.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here