«Πατρίδα» αναμνήσεων το σπίτι του Κηλαηδόνη

13

«Νέα Κυψέλη, Λαχανά 85, 15 Ιουλίου 1943, το σπίτι, ο κήπος, τα καλοκαίρια, η γειτονιά, η κυρα-Μαίρη, η κυρα-Αντιγόνη, η Καίτη, η Παλάσα, ο Χρήστος, ο Παντελής, ο Μαρίνος, …, η Δελβίνου, η Οστρόβου, η κυρα-Αφροδίτη, ο κυρ- Αντώνης, η Ούλεν, ο φούρνος,…, η Ιόνιος Σχολή, το γεφυράκι, ο Γιάννης και ο Πέτρος, η πλατεία, το “Αττικόν”, …, ο Προφήτης Ηλίας, τα μεσημέρια, το πλυσταριό, …, το πιάνο, το Ωδείο Αθηνών, η Πειραιώς, …, Λαχανά, Λαζαράδων, Φαέθοντος, Βελβεντούς, πλατεία, οδός Κυψέλης…» («Νέα Κυψέλη – Νέα Ορλεάνη», Λουκιανός Κηλαηδόνης). Ηταν στη σκηνή του Λυκαβηττού, στην ιστορική συναυλία του ’97 μαζί με την Preservation Hall Jazz Band, όταν ο Κηλαηδόνης πρωτοδιαβάζει αυτό το παράξενο κείμενο, ένα γαϊτανάκι από ονόματα, τόπους κι αναμνήσεις, βιογραφικό με κωδικούς, που ξεκινά από την Κυψέλη, τεντώνεται και απλώνει και ταξιδεύει και περνά τον Ατλαντικό. Ενα κομμάτι για τη σχέση Κυψέλης και Νέας Ορλεάνης, «ούτε τραγούδι, ούτε ποίημα, ούτε πρόζα, ένας Θεός ξέρει τι είναι», όπως είχε πει. 

Ομως νάτη η Κυψέλη, μικρή πατρίδα κι αφετηρία για τον αγαπημένο καλλιτέχνη, με εστία εκτόξευσης το σπίτι της οδού Λαχανά 85 (το 1957 αλλάζει η αρίθμηση και γίνεται Λαχανά 87). Σε μια σπάνια μάλιστα εκδοχή των «Θερινών Σινεμά» (τραγούδι που έγραψε από μια ανάμνηση του «Αττικόν» της Κυψέλης) λέει: «Κι εκείνα που βλέπω να μένουν τελικά, είναι κάτι πάρτι σε ταράτσες, σαν της Λαχανά 87, πάρτι ρεφενέ και δίπλα σε γιαπιά, που δεν ξαναγίνονται πια». Σήμερα, στην οδό Λαχανά 87 υψώνεται μια πολυκατοικία η οποία πολύ σύντομα θα φέρει επιγραφή προς τιμήν του Λουκιανού Κηλαηδόνη. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που έλαβαν και υλοποιούν χωρίς τυμπανοκρουσίες η κίνηση Φωτεινή Κυψέλη και η Ενωση Αποφοίτων Λεοντείου, όπου ο Κηλαηδόνης είχε σπουδάσει. 

Στην τάξη στη Λεόντειο.

«Κάτοικος Κυψέλης και εγώ, απόφοιτος Λεοντείου Λυκείου Πατησίων και από μικρός θυμάμαι στο σπίτι να ακούγονται δίσκοι και κασέτες του Λουκιανού», λέει στην «Κ» ο Κώστας Ζαμπέλης, εκπαιδευτικός και ιδρυτής της ομάδας «Φωτεινή Κυψέλη», που στόχο έχει να φωτίσει την περιοχή, με κάθε έννοια. «Είναι η εφηβεία μας, η παιδική μας ηλικία, τα τραγούδια που άκουγες και νόμιζες αναφέρονταν σε στιγμές της δικής σου ζωής. Ενα παρελθόν που δεν θες να ξεχάσεις, παρά να κρατάς κοντά σου». Μια περίεργη «συγγένεια» οι καλλιτέχνες που αγάπησες, το ίδιο και η κοινή κυψελιώτικη «καταγωγή». «Στην Κυψέλη του ’50 και του ’60 σίγουρα είχαν κοινή παρέα με τον πατέρα μου οπότε πάντα ένιωθα τον Κηλαηδόνη πολύ κοντινό μου άνθρωπο». Κάπως έτσι προέκυψε και η ιδέα. «Ενός είδους “ανταπόδοση”. Κάποιος, κάποτε, μου χάρισε χαρά και ωραίες στιγμές, οπότε σκέφτηκε “τι μπορώ να κάνω εγώ γι’ αυτόν;”».

Ο δίσκος Νέα Κυψέλη – Νέα Ορλεάνη.

Για τον κ. Παναγιώτη Μαμαλή, επίσης εκπαιδευτικό, και πρόεδρο της Ενωσης Αποφοίτων Λεοντείου, το κίνητρο ήταν η επίμονη, δυσάρεστη αίσθηση ότι η ιστορική μας μνήμη σιγά σιγά χάνεται. «Μια φορά είχα ρωτήσει τους μαθητές μου πόσοι ήξεραν τον Λουκιανό Κηλαηδόνη και μόλις 1-2 παιδιά απάντησαν θετικά στην τάξη», λέει στην «Κ». «Εμείς μπορεί να μην είχαμε ζήσει ορισμένους από τους μεγάλους ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης, όμως τους γνωρίζαμε. Νιώθω ότι χάνεται η πολιτιστική μας ταυτότητα. Αυτή η κίνηση, με την αναμνηστική πλακέτα στο σπίτι του Κηλαηδόνη δεν είναι απλώς μια κίνηση μνήμης, αλλά αναδεικνύει και τη διάθεση να υπάρξει ένας πολιτιστικός καθρέφτης στην πόλη. Αν σε όλα τα σπίτια που έχουν περάσει τα μεγάλα ονόματα της τέχνης υπήρχε μια τέτοια επιγραφή, ίσως ένα ποσοστό των νέων να μάθαινε γι’ αυτούς. Εύχομαι να υπάρξει συνέχεια σε αυτή την πρωτοβουλία».

Πηγή: kathimerini.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here