Η Ραψάνη του Καραγάτση, του κρασιού και των βιβλίων…

1207

Τα πιο μαγικά ταξίδια ξεκινούν από ένα βιβλίο… Ή από ένα ποτήρι κόκκινο κρασί… Και όταν αυτά τα δύο ντυθούν με πλακόστρωτα δρομάκια, πανοραμική θέα στην Κοιλάδα των Τεμπών και στα παράλια, τότε δημιουργείται ο ιδανικός προορισμός. Η Ραψάνη του πολιτισμού, του κρασιού και των ανήσυχων πνευμάτων. Η Ραψάνη του Καραγάτση, η Ραψάνη που εκπέμπει πολιτισμό.

Χτισμένη στους πρόποδες του Ολύμπου, 500 μέτρα πάνω από την θάλασσα, απλωμένη στις εύφορες πλαγιές του βουνού, η Ραψάνη είναι ένα χωριό κόσμημα. Από τον 15ο αιώνα υπάρχουν γραπτές αναφορές για την Ραψάνη, ενώ ακόμη και σήμερα το χωριό ακμάζει και γράφει ιστορία. Εδώ περνούσε τα καλοκαίρια του ο Μ. Καραγάτσης, ψευδώνυμο του συγγραφέα Δημήτριου Ροδόπουλου, που αποφάσισε να κάνει έμβλημα το καραγάτσι που δέσποζε στην αυλή του εξοχικού του στην Ραψάνη.

Σ’ αυτόν τον τόπο, τα αμπέλια γεμίζουν τις πλαγιές και τα μυρωδάτα τους σταφύλια δίνουν κρασιά κόκκινα, βαθιά με προστατευμένη ονομασία προέλευσης,  ξακουστά σε όλο τον κόσμο. Σ’ αυτόν τον μαγικό, μικρό γεωγραφικό χώρο, μια δημοτική βιβλιοθήκη κατάφερε να γίνει κοιτίδα πολιτισμού.

Η Ραψάνη, σύμφωνα με τον μύθο, πήρε το όνομα της από μια μια πανέμορφη και δυναμική γυναίκα της περιοχής, η οποία πρωτοστάτησε για την συνένωση των χωριών που απαρτίζανε τις Ολυμπιάδες, σε μια πόλη πιο δυνατή και πιο μεγάλη. Και η Ραψάνη είναι ακριβώς αυτό, τελικά… Μια δυναμική παρουσία στον χωροχρόνο. Ανεξάρτητη, παραγωγική, αδάμαστη. Λιμάνι για όσους αποζητούν το διαφορετικό. Όμορφη, αλλά όχι με μια ομορφιά ιλουστρασιόν… Η ομορφιά της Ραψάνης, είναι δύσκολη. Είναι απ’ εκείνες που πρέπει να ψάξεις καλά για να ανακαλύψεις. Ξεφεύγει από στεγανά, δεν ακολουθεί τις φαντεζί πινακίδες. Πίνει κρασί από ξινόμαυρο σταφύλι, δροσίζεται από τις πηγές της και διαβάζει. Απλώνεται στους αμπελώνες της νωχελικά, αλλά δεν ξεκουράζεται στις δάφνες της. Ομορφαίνει το τώρα, με πολιτιστικές εκδηλώσεις που θυμίζουν Μπιενάλε Ευρωπαϊκών πόλεων. Κατάφερε να γίνει σημείο αναφοράς για τον  οινοτουρισμό.

Η Ραψάνη, αποδεικνύει πως αν οι κοινωνίες θέλουν να παράγουν σε όλα τα επίπεδα, μπορούν. Θα έπρεπε να γίνει σημείο αναφοράς των αλλαγών. Γιατί η Ραψάνη αλλάζει όσα θέλαμε να ξέρουμε για την επαρχία. Χαράζει δική της πορεία και φέρνει το νέο ρεύμα. Και όταν θέλει να ξεκουραστεί, κάθεται στην πανέμορφη πλατεία της, πίνει τσίπουρο και παίζει τάβλι, όπως έκανε και ο Καραγάτσης…Στέλλα Καρατζόγλου

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here