Σκαρφαλωμένη σε μια κατακόρυφη πλαγιά ανάμεσα στα Λεχώνια και τα Καλά Νερά, η ‘Ανω Γατζέα ευτυχώς παραμένει ακόμη ένα χωριό άγνωστο στους περισσότερους. Όσοι την επισκέφτονται δεν είναι τουρίστες, αλλά ταξιδευτές που απολαμβάνουν στα ταξίδια τους την αναζήτηση του αυθεντικού.
Οι λιθόστρωτοι δρόμοι, στενοί και εξαιρετικά ανηφορικοί, οδηγούν στο ψηλότερο σημείο του χωριού που στέφεται με ένα πραγματικό στολίδι: τον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό με τους τοίχους βαμμένους με ώχρα που λάμπουν κάτω από τον καλοκαιριάτικο μεσημεριανό ήλιο και ζεσταίνουν το τοπίο τα ομιχλώδη πρωινά του χειμώνα. Ο σταθμός, όπως και το σκοτεινό τούνελ του τρένου στην Άνω Γατζέα, κατασκευάστηκαν από τον πατέρα του Τζιόρτζιο ντε Κίρικο που υπήρξε ο εμπνευστής της Μεταφυσικής Ζωγραφικής. Ο ίδιος ο Τζίορτζιο ντε Κίρικο πέρασε τα παιδικά του χρόνια στο Πήλιο και το τρενάκι φιγουράρει στα πρώιμα έργα του σαν αγαπημένο leit motif.
Από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι το 1971, το τρενάκι του Πηλίου μετέφερε ανθρώπους και προϊόντα από τον Βόλο στις Μηλιές και αντίστροφα. Σήμερα, μεταφέρει τουρίστες σε μια μικρή διαδρομή μιας ώρας από τα Άνω Λεχώνια στις Μηλιές (και πίσω πάλι). Στην Άνω Γατζέα το τρενάκι κάνει 15 λεπτά στάση και ξαφνικά οι δρόμοι του χωριού ζωντανεύουν – αλλά για λίγο. Ίσα που προλαβαίνει κανείς να επισκεφτεί το Μουσείο Ελιάς και Λαδιού Πηλίου που στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό κτίριο του 1924 δίπλα στον σταθμό.
Στην ‘Ανω Γατζέα δεν θα βρείτε τουριστικά καταλύματα, μοντέρνα καφέ, και ανέσεις. Όταν την περπατήσετε, μπορεί να μη συναντήσετε στον δρόμο σας ούτε έναν άνθρωπο. Θα συναντήσετε μόνο τον εαυτό σας και τις σκέψεις σας και μπορεί να νιώσετε εκείνη τη γλυκιά και σπάνια αίσθηση της απόδρασης πίσω στο παρελθόν.
Πηγή: pelionculture.gr, magnesianews.gr
