Η ιστορία «του σπιτιού του Κωστόπουλου» είναι δεμένη με τον άνδρα και είναι πολύ μεγάλη, σα saga Νοτιοευρωπαϊκή και όχι από τραγούδι Βίκινγκ. Έχει περιπλάνηση, μάχες, συγκρούσεις, κατακτήσεις, γενεαλογίες, έχθρες, φιλίες, έρωτες, χωρισμούς, πτώσεις, κάποτε προσκρούσεις, συνέχεια. Έχει αυθαίρετο «μια φορά και έναν καιρό», αγχωτικό μεν, απελευθερωτικό γιατί μπορεί να κηρυχτεί ως έναρξη η κάθε λέξη και εμείς -αν δεν το καταλάβατε- πρόλογο κάνουμε ακόμα! Λοιπόν, ο Κωστόπουλος λάτρεψε τη Μύκονο, τα Χουλάκια, το σπίτι που ονειρεύτηκε και έφτιαξε, που θέλησε να φύγει απ την δουλειά του Τερζόπουλο, αφήνοντας πίσω το ΚΛΙΚ, που δημιούργησε και τον δημιούργησε. Εκεί, ονειρεύτηκε τα δικά του περιοδικά.
Ένα εξωπραγματικό σπίτι, κρεμασμένο στο γκρεμό, πάνω από το άγριο μπλε του Αιγαίου, σα να αιωρείται. Όπως τα μοναστήρια, που από θαύμα αποκαλύπτονταν οι άγιοι τους, να δείξουν τις χαμένες εικόνες τους σε ταπεινούς νησιώτες και ήθελα να χτιστούν σε δύσβατες περιοχές, πιο μακριά από τους ανθρώπους, διπλά στα σύννεφα, να τα χουνε μεσάζοντες για τους αγγέλους. Είναι χτισμένο σε τέσσερα οικόπεδα και μεγαλύτερο από 1.500 τετραγωνικά. Έχει θέα ανεκτίμητη, σαν από σκηνικό ταινίας, που ούτε ΑΙ δεν θα φτιάχνε καλύτερα, επιβλέποντας όλο το Αιγαίο, την είσοδο του λιμανιού της Μυκόνου και την «αγαπημένη των θεών», τη Δήλο. Φυσικά και πως αλλιώς, έχει και τεράστια, υπερχυλιζομενη πισίνα, σύμβολο καταξίωσης και πλούτου, με το νερό στάσιμο στο σκυρόδερμα, να αποκοτάει, ξετσίπωτα, να υπάρχει δίπλα στο απέραντο, ελεύθερο και ζωντανό μπλε του Αιγαίου. Χουλάκια.
Η απόκρημνη παραλία που πήρε το όνομά της από τα στρογγυλά μεγάλα βότσαλα που οι ντόπιοι έλεγαν «χουλάκια». Κάποτε, όχι τόσο, μα αρκετά παλιά, για να μοιάζει, πια, θαμπά, αυτό το μέρος, το γνώριζαν μόνο οι Μυκονιάτες, αφού οι τουρίστες έφταναν μέχρι τον Τούρλο, με τον δύσβατο δρόμο να επιτρέπει μόνο στους αποφασισμένους την μύηση του τοπίου. Ερημιά, βράχια, αλμύρα, η βοή των κυμάτων, η κουβέντα της θάλασσας. Τώρα είναι χτισμένη και η παραμικρή σπιθαμής γης, πνίγοντας την ομορφιά, σε επιδειξιομανές μπετόν, με τελειώματα στρογγυλεμένα, τάχα, νησιώτικα. Μα, κοιτάμε πάλι, πιο ψηλά σε εκείνο το σπίτι, που πωλείται άλλη μια φορά. Λοιπόν, έχει 8 δωμάτια και 9 μπάνια.
Είναι όλο πέτρα, μάρμαρο, ξύλο, γυαλί και διάφανο λευκό. Σαλόνι σχεδόν χωρίς τοίχους για θέα χτισμένη στο μπλε, τεράστια τραπεζαρία, κουζίνα που κάποτε την σύγκριναν με τους Nammos και κέρδιζε, βιβλιοθήκη, spa με χαμάμ, τζακούζι και wet room, κάβα κρασιών, μπαρ, βεράντες, μπαλκόνια, άνετες αλλά πιο ιδιωτικές αρχιτεκτονικές κώχες για να βρίσκεις όποια θέση ποθεί η ψυχή σου στον ήλιο, ή κάτω απ τα άστρα. Εξαρτάται την επιθυμία. Κάποτε εδώ, ήταν το σπίτι των λουσάτων περιοδικών εκδόσεων. Μετά έγινε το σπίτι των φαντεζί, χολυγουντιανών κομμώσεων. Τώρα αναζητάτε ξανά αγοραστής. Πρώτα ήταν εκείνος ο γοητευτικός γκρεμός, που ο Κωστόπουλος, νέος, με μηχανή, δαχτυλίδια με νεκροκεφαλές και υπάλληλος ακόμα και όχι εκδότης, είδε σ αυτόν το μέρος που ήθελε να φτιάξει ένα σπίτι να αγαπήσει.
Το έκανε. Κι αυτό το φωτεινό σπίτι, αλλάζει ιδιοκτήτες. Ήταν το 2013, που οι πολυεκατομμυριούχοι κομμωτές Άλαν Πίτερς Ρέτζιναλντ και Τζον Τσαρλς Γουόρθινγκτον, Βρετανοί και κάτοικοι του αριστοκρατικού Τσέλσι στο Λονδίνο, με τρία μεγάλα σαλόνια κομμωτικής, 100 υπαλλήλους, 2.000 πελάτες την εβδομάδα, βραβεία, σειρά προϊόντων περιποίησής μαλλιών – δέρματος και δη των πλέον κερδοφόρων βρετανικών brands, με τίτλους και παράσημα από την ίδια την μακαρίτισσά την Ελισάβετ Β, αγόρασαν την βίλα – έρωτα του Κωστόπουλου, για 5.5 εκατομμύρια ευρώ.
Πηγή: mononews.gr
