Ο πατέρας του άτυχου φοιτητή Νικόλαου Μπιτσάκη που σκοτώθηκε τον Φεβρουάριο του 2022 όταν τμήμα εγκαταλελειμμένου κτιρίου στην οδό Ασκληπιού στη Λάρισα κατέρρευσε πάνω του, συγκλονίζει με κέιμενό του.
Μετά την απόφαση της δίκης που πραγματοποιήθηκε χθες σε πρώτο βαθμό, όπου καταδικάστηκαν ο ιδιοκτήτης του ακινήτου και η πρώην προϊσταμένη της Πολεοδομίας με ποινές φυλάκισης 2 ετών και 2 μηνών για τον πρώτο και 20 μηνών για τη δεύτερη, αμφότερες με τριετή αναστολή, ο Μάνος Μπιτσάκης έγραψε:
“ΣΗΜΕΡΑ ΝΤΡΑΠΗΚΕ ΚΑΙ Η ΝΤΡΟΠΗ. Η τελευταία πράξη στο θέατρο του παραλόγου που λέγεται δικαιοσύνη ολοκληρώθηκε – και η αδικία θριάμβευσε. Σήμερα κατάλαβα τι σημαίνει να είσαι μόνος απέναντι σε ένα σύστημα που δεν πονάει για τα παιδιά που χάνονται.
Το δικό μας παιδί δεν γύρισε σπίτι. Και γι’ αυτόν τον θάνατο, η Πολιτεία θεώρησε ότι αρκούν ποινές-χάδι.
Ποινές που δεν αγγίζουν καν το μέγεθος της αδιαφορίας που σκότωσε το παιδί μας. Ντρέπομαι που είμαι μέλος αυτής της κοινωνίας, και λυπάμαι που ο αγώνας για την δικαίωση μιας ψυχής έληξε με ένα χαστούκι στο μάγουλο .
Ο Νικόλας ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ
Και η αναστολή που δόθηκε
είναι ντροπή για όλους όσους υπέγραψαν αυτή την απόφαση.
Μια ζωή χάθηκε,
κι όμως οι υπεύθυνοι έφυγαν σαν να μην έκαναν τίποτα.
Σαν να μπορεί η αμέλεια να σκοτώσει
και να “ξεχαστεί” με μια υπογραφή.
Αυτή η απόφαση δεν είναι δικαιοσύνη.
Είναι προσβολή.
Είναι παραδοχή αδυναμίας.
Είναι η στιγμή που το σύστημα έδειξε το πραγματικό του μέγεθος ,
και ήταν μικρό. Αισθανόμαστε βαθιά αδικημένοι και προδομένοι
Η ζωή του παιδιού μας αντιμετωπίστηκε σαν ένα απλό περιστατικό.
Σαν να μην άξιζε περισσότερη προστασία, περισσότερη σοβαρότητα, περισσότερη αλήθεια.
Εμείς όμως οι γονείς του.
Εμείς τον θάψαμε .
Και σήμερα νιώσαμε ξανά ότι τον χάνουμε — αυτή τη φορά από την ίδια τη Δικαιοσύνη που έπρεπε να τον δικαιώσει.
Δεν ζητάμε εκδίκηση.
Ζητάμε αυτό που είναι αυτονόητο: όταν ένα παιδί χάνεται από αμέλεια και παραλείψεις, οι υπεύθυνοι να τιμωρούνται όπως πρέπει.
Όχι να φεύγουν στο τέλος της ημέρας σαν να μη συνέβη τίποτα.
Γιατί απέναντι στον Νικόλα,
απέναντι στην αλήθεια,
απέναντι στο βάρος μιας χαμένης ζωής,
στάθηκαν πολλοί μικροί.
Μικροί στο θάρρος,
μικροί στην ευθύνη,
μικροί στη δικαιοσύνη που όφειλαν να αποδώσουν.
Ο Νικόλας δεν δικαιώθηκε,
και αυτή η ντροπή θα τους ακολουθεί για πάντα.
Αλλά ο Νικόλας
θα μείνει για πάντα πιο μεγάλος
από όλους όσους τον αδίκησαν”.
