Ο ναύαρχος Στέλιος Φενέκος, πρώτος κυβερνήτης της φρεγάτας «Μπουμπουλίνα», παρεμβαίνει στη δημόσια συζήτηση που προκλήθηκε από τη βύθιση του παροπλισμένου πλοίου που έφερε το ιστορικό όνομα, εκφράζοντας τη διαφωνία του με τον τρόπο που παρουσιάστηκε το γεγονός.
Ο Στέλιος Φενέκος τονίζει ότι δεν βυθίστηκε η ιστορική πολεμική μονάδα, αλλά ένα παροπλισμένο σκάφος που κάποτε έφερε το συγκεκριμένο όνομα. Όπως εξηγεί, η ταυτότητα ενός πολεμικού πλοίου παύει να υφίσταται με τον παροπλισμό του, όταν ολοκληρώνεται η ενεργός υπηρεσιακή του πορεία και αφαιρούνται τα διακριτικά του.
Παράλληλα, αναφέρεται στη συμβολική και ιστορική σημασία του ονόματος της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας, ασκώντας κριτική στην επικοινωνιακή παρουσίαση της βύθισης και υπογραμμίζοντας την ανάγκη προστασίας της ναυτικής παράδοσης και της ιστορικής συνέχειας του Πολεμικού Ναυτικού.
Η θεσμική ταυτότητα των πολεμικών πλοίων και ο σεβασμός στη ναυτική ιστορία και παράδοση είναι θεμελιώδεις αξίες στο Π.Ν.
Τις τελευταίες ημέρες διαβάσαμε και ακούσαμε επανειλημμένα ότι «το Πολεμικό Ναυτικό βύθισε τη φρεγάτα Μπουμπουλίνα». Εντυπωσιακές εικόνες από βολές βλημάτων και τορπίλης συνόδευσαν δημοσιεύματα που παρουσίαζαν τη βύθιση ως επιχειρησιακό επίτευγμα.
Δεν βυθίστηκε η ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ. Βυθίστηκε ένα παροπλισμένο σκάφος που κάποτε έφερε αυτό το ιστορικό όνομα.
Ένα πολεμικό πλοίο είναι Ναυτική μονάδα με όνομα, πολεμική σημαία, κυβερνήτη, πλήρωμα, αποστολή και ιστορία. Η ύψωση της Σημαίας σηματοδοτεί την ένταξή του στον Στόλο και η οριστική υποστολή της ολοκληρώνει την ενεργό υπηρεσιακή της υπόσταση.
Το σκαρί παρέμενε. Η ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ ως πολεμική μονάδα είχε ολοκληρώσει την αποστολή της.
Υπάρχει και μια βαθύτερη ιστορική διάσταση. Η Φρεγάτα ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ ήταν η μοναδική μονάδα κρούσεως του Στόλου με γυναικείο όνομα, τιμώντας τη Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, μια εμβληματική ναυτική προσωπικότητα της Ελληνικής Επανάστασης, με διεθνή αναγνώριση για τα γυναικεία κινηματα της εποχής και αργότερα.
Το ευτράπελο είναι ότι το 2018, σχεδόν δύο αιώνες αργότερα, επί υπουργίας Πάνου Καμμένου, η ελληνική πολιτεία επέλεξε να της απονείμει τον βαθμό του υποναυάρχου επί τιμή. Μια επικοινωνιακά προβεβλημένη αναγνώριση, με βαθμό κατώτερο από εκείνον που της αποδίδει η ιστορική παράδοση. Σημιεωτεόν ότι οι βαθμοί αναγνωρίζονται μεταξύ των Πολεμικών Ναυτικών διαφορετικών χωρών!
Δεν αμφισβητώ την επιχειρησιακή αξία της χρησιμοποίησης παροπλισμένων σκαφών ως στόχων. Αμφισβητώ όμως την επιπολαιότητα με την οποία παρουσιάζεται ότι «βυθίστηκε η Μπουμπουλίνα» ή οποιοδήποτε άλλο πλοίο με αναφορά στο ιστορικό όνομα που έφερε πριν τον παροπλισμό.
Στον βυθό κατέληξε ένα παροπλισμένο σκαρί. Όχι η ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ.
Τα πολεμικά πλοία παροπλίζονται. Τα σκαριά βυθίζονται. Τα ονόματα, η ιστορία και η ναυτική παράδοση δεν βυθίζονται με καμία τορπίλη.
