Το οικονομικό βάρος της άρδευσης αποτυπώνεται και στα στοιχεία του ΤΟΕΒ Πηνειού, ο οποίος διαχειρίζεται ένα από τα μεγαλύτερα αρδευτικά δίκτυα της χώρας, καλύπτοντας περισσότερα από 150.000 στρέμματα.
Σύμφωνα με τις αποφάσεις της γενικής συνέλευσης του Οργανισμού τον Μάρτιο του 2026, το αρδευτικό τέλος για όσους χρησιμοποιούν το ελεύθερο επιφανειακό δίκτυο αυξήθηκε από τα 12 στα 13,5 ευρώ ανά στρέμμα. Αντίθετα, τα τέλη για όσους αρδεύουν από γεωτρήσεις παρέμειναν σταθερά, με ενδεικτικές χρεώσεις 80 ευρώ ανά στρέμμα για βαμβάκι και 85 ευρώ για καλαμπόκι.
Η αύξηση στο επιφανειακό δίκτυο αποδόθηκε στη σημαντική μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων που εξυπηρετούνται από τον Οργανισμό, από περίπου 110.000 σε 45.000 στρέμματα μετά τις καταστροφές της κακοκαιρίας Daniel, ενώ το λειτουργικό κόστος παρέμεινε σταθερό ή αυξήθηκε.
Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν μία ακόμη διάσταση του προβλήματος: όταν μειώνονται οι εκτάσεις που συμμετέχουν στις δαπάνες λειτουργίας ενός αρδευτικού οργανισμού, το οικονομικό βάρος για όσους εξακολουθούν να καλλιεργούν γίνεται δυσκολότερο να διατηρηθεί σε χαμηλά επίπεδα.
Την ίδια στιγμή, η Περιφέρεια Θεσσαλίας υπέγραψε τον Σεπτέμβριο του 2026 συμβάσεις συνολικού ύψους 4,27 εκατ. ευρώ για τον εκσυγχρονισμό των αρδευτικών υποδομών στους ΤΟΕΒ Πηνειού και Ενιπέα Φαρσάλων. Τα έργα προβλέπουν αναβάθμιση του ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού, συστήματα τηλεελέγχου και τηλεχειρισμού, καθώς και ψηφιακούς υδρομετρητές, με στόχο την εξοικονόμηση νερού και ενέργειας.
Το ζητούμενο πλέον είναι να αποτυπωθεί στην πράξη το όφελος αυτών των παρεμβάσεων: πόσο νερό θα εξοικονομηθεί, πόσο θα περιοριστεί η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και αν η αναβάθμιση των δικτύων θα οδηγήσει σε μικρότερη οικονομική επιβάρυνση για τους παραγωγούς.
